Endüstri 5.0 – Neden Sürdürülebilirlik Sonraki Devrim Olacak

Endüstri 5.0'a Nasıl Geldik: Sanayi Devrimlerinin Etkisi
- yüzyılın Sanayi Devrimi dünya çapında yaşamları dönüştürdü. Pek çok insan için hayatı daha kolay ve konforlu hale getirdi, ancak aynı zamanda yeni bir acı türü ve nesiller boyu şekil verecek ekonomik eşitsizlik yarattı.
Göreceğimiz üzere, tüm büyük devrimlerin "Olumlu" ve "Olumsuz" yönleri vardır. Her zaman coşkuyla başlarlar, ancak sonunda ters yüz edilmiş sonuçlar her zaman ortaya çıkıyor gibi görünüyor. Bununla birlikte, genel olarak bu devrimler gezegen üzerindeki neredeyse tüm insanlar için yaşam standartlarını yükseltmiştir. Yakın bir arkadaş son zamanlarda şunu not etmiştir: "Bugün, 200 yıl önceki herhangi bir Kral veya Kraliçeden daha iyi yaşıyoruz". Buna inanmıyor musunuz? 1800'lerin tıbbı ve dişçiliğini Google'da araştırın!
Başka bir not, herkesin "Endüstri 1.0", "2.0" vb. tanımlarına katılmadığıdır. Bu makale için, dönemlerin gerçek devrimci yönlerine odaklandık. Buhardan, Mekanik'e, Dijital'e yapay zekaya. İyi tanımlanmış dönem ayrımı gerekli olduğunu hissettik—inkılapçı olarak kabul edilen dönemler arasında.
Şirketler on yıldan fazladır makine öğrenmesi ve Nesnelerin İnterneti hakkında konuşuyor. Toplumumuzu kapitalizmizin sonraki nesline taşımanın zamanı geldi. Tabii ki, bu sonraki nesil fırsat Endüstri 5.0'dır.
Bizi geleceğe götürecek yenilikleri gerçekten anlamak için, insanların bugüne kadar nasıl evrimleştiğini derinlemesine araştırmamız gerekir.
İnsan ırkının geçiş noktası gerçekten 1700'lerin ortası ve sonunda ilk sanayi devriminde başladı. O noktaya kadar insanlar birkaç temel değişimden geçmiş oldu.
Paleolitik Çağ – Milyonlarca yıl – MÖ 10.000. Bunlar yay, ok, mızrak, ateş, kaplar ve kulübelerle tanımlanan teknolojinin olduğu avcı-toplayıcı günleriydi.
Neolitik Çağ – MÖ 10.000 – 1760. Bu, bitkileri ve hayvanları evcilleştirerek ve topluluklar kurmaya başladığımız tarım devrimiydi.
Neolitik çağ boyunca insanlar pek çok aşamadan geçtiler. Felsefi devrimler, dinler, karanlık çağlar, rönesanslar, şehirleşme ve tabii ki aydınlanma çağı yaşandı.
Ama 1700'lerin sonları insan ırkını sonsuza kadar değiştirecek dönüm noktası oldu. İlk sanayi devrimi, mal üretimini yeni yüksekliklere çıkardı. Üreticiler için operasyonel verimlilik altın bilet haline geldi. Endüstriyel devrimlerin her biri işletmelerin işleyişinde temel bir değişim yarattı.
Bu makalede, önce dört fazaya (Endüstri 1.0'dan Endüstri 4.0'a) bakarak her birinin dünyayı ne kadar radikal biçimde değiştirdiğini anlamaya çalışacağız:
İlk Sanayi Devrimi (Mekanizasyon) – su ve buhar kullanarak mekanik üretimle tanımlanan devrim.
İkinci Sanayi Devrimi (Elektrikleşme) – elektrik gücü ile kitle üretimle tanımlanan devrim.
Üçüncü Sanayi Devrimi (Otomasyon) – bilgisayarlar ve elektronikler kullanılarak otomasyonla tanımlanan devrim.
Dördüncü Sanayi Devrimi (Dijitalleşme) – büyük veri, robotik, Nesnelerin İnterneti ve modern yazılımla tanımlanan devrim.
Ve bunun sonucu ortaya çıkan bazı teknolojileri anlayacağız:
İlk Sanayi Devrimi (1780'lerden başlayarak) – Buhar motoru.
İkinci Sanayi Devrimi (1870'lerden başlayarak) – Telefon, ampul, yanmış motor, uçak ve montaj hattı.
Üçüncü Sanayi Devrimi (1970'lerden başlayarak) – Kişisel bilgisayar, internet ve yarı iletkenler.
Dördüncü Sanayi Devrimi (2010'lardan başlayarak) – Makine öğrenmesi, kuantum hesaplama, CRISPR ve yapay zeka.
- Devrim üzerindeki konumumuzu anlamak için, ilk dördü ve bunun sonucu ortaya çıkan çığır açıcı teknolojileri haritalandırmak gerekir. Argümanımız, Endüstri 5.0'ın basitçe 4.0'ın (Dijitalleşme) yükseltilmesi olamayacağı, bunun yerine çok daha ileri görüşlü bir şey olması gerektiğidir.
Dördüncü sanayi devrimi yaklaşık 10 yıl önce başladı. Bu aşama gerçekten dijital, fiziksel ve biyolojik dünyaların iç içe geçmesiyle tanımlanmıştır. Biyoteknoloji, sosyal medya ve akıllı cihazlar insanları Jetson'lar ve Yıldız Savaşları'nda gördüğümüz türden bir geleceğe taşımıştır.
Orijinal Buhar Devrimi (1.0), dramatik sosyal, ekonomik ve teknolojik değişimin bir dönemiydi. Bazen "Sanayi Devrimi" olarak adlandırılsa da, iki dönem arasında (Endüstri 1.0 ve Endüstri 2.0) net bir ayrım yapıyoruz. Bu çalışmada, buhar gücünün gelişine çoğunlukla ilişkili olan, Buhar Çağı ve ilk devrimi kastediyoruz. Bu, mekanizasyonun "el yapımı" çağını tamamen ele geçiren daha geniş mekanik devrimden farklıdır. İkinci devrim, geleneksel el üretiminden, fosil yakıt ve elektrik dahil tam kitle üretime geçişi işaretledi. İşte o zaman modern makinelerin ve fabrikaların yükselişini ve onlarla birlikte yeni bir çağı gördük: Makine Çağı.
Üçüncü devrim dijital çağın gelişiydi. Teknoloji ve bilgisayarlar gerçek dijital çağdan önce de varsa da (biz bunu 1969'da başlamış saymıyoruz), bunlar önceki süreçlerin bir genişletilmesiydi. Dijital devrim, yaşadığımız ve iş yaptığımız şekli değiştirdi ve görevleri mekanize etmek veya otomatikleştirmek için gitmek ve hiçbir insanın gerçekleştiremeyeceği operasyonlar ve çıktılar yaratmak gibi gidiş.
Tarih dersini Endüstri 4.0 ile sonlandırıyoruz – makine öğrenmesinin ve yapay zekanın yükselişi. Dijital işlemenin bilgisayarlara yapması kadar, yapay zeka dijital dünyayı çok aşar ve yeni bir makine öğrenen toplumu yaratır.
Son olarak, Endüstri 5.0'ı inceliyoruz. Sürdürülebilirlik etrafında olan gerek ve küresel kriz. İşi, yatırımı, operasyonları ve kişisel hayatlarımızı temelden değiştiriyor.
Tüm bu devrimler gerçekten küresel fenomenler oldu, dünyanın her köşesine dokundu ve toplumları yeniden şekillendirdi. Günümüz kapitalizmini başlattılar. Hepsi, çoğunlukla oyunu değiştiren teknolojiler etrafında merkez alan, ama tüm önceki "devrimler" geleceğin ilerlemesi için sahne hazırlayan bir sonraki devrimlerin önünü açtı.
Endüstri 1.0: Buhar Devrimi
Buhar devrimi nedeniyle neden olunan etkinin tam tarihlerini izlemenin iyi bir yolu yoktur çünkü zaman içinde kademeli olarak gerçekleşti. Bununla birlikte, dönüm noktalarını belirtmek için kullanılabilen işaretçiler vardır. İlk işaretçi 1698, Thomas Savery'nin buhar pompasını icat ettiği zamandır. Sonraki işaretçi 1807, Robert Fulton'ın buharlı gemisinin New York Hudson Nehri'ni ilk kez tırmandığında, üçüncüsü ise 1829 B&O Demiryolu tarafından buhar lokomotifinin tanıtıldığı zamandır ve buharın taşımacılık ve endüstri için güvenilir bir güç kaynağı haline geldiğini göstermiştir.
Buhar motorundan önce, mekanizasyon insan, hayvan, rüzgar veya su gücüne bağlıydı. Çoğu değirmen ve pompa, hareket eden bir su kaynağına (nehir) yakın konumlandırılmış ve su tekerleği tarafından çalıştırılmışlardır. Dezavantajı, gücün doğanın kendisi tarafından düzenlenmiş olması ve bu zaman zaman çok güvenilir olmamış olmasıydır. Buhar motorunun icadı, güç kaynağının artık neredeyse her yerde konumlandırılabileceği ve çok daha istikrarlı olabileceği anlamına geliyordu.
İlk buhar tahrikli cihaz Thomas Savery'nin "Miner's Friend" ile başladı. Cihaz, madenlerdeki suyu pompalamak için tasarlanmıştır. Savery'nin valf/vakum tasarımı 1698 kadar geri gitmiş patentlenmiştir! Ancak Thomas Newcomen 1712'de ilk mekanik olarak çalışan buhar motorunu icat edene kadar, piston tasarımı dahil edilmemiştir. Bu büyük ilerlemeden sonra bile, modern bir buhar motorunu tanıyabileceğimiz şey, 1778'de James Watt tarafından icat edilmemiştir.
Watt'ın ceketli pistonunun ilerlemesi yalnızca daha yüksek verimlilik ve güç sağlamakla kalmadı, aynı zamanda dönme tekerleğini çalıştırmanın gerçek yeteneğini sağladı. Bu tasarımda piston gücünü rotasyonel üretime aktarması, gelecekteki her mekanik güç ilerlemesini harekete geçirdi (kelime oyunu istenmemişse). Neredeyse tüm mekanizasyon, bir tür rotasyonel jeneratöre dayanmaktadır.
Buhar motoru teknolojisi ilerledikçe, kullanım sayısı da arttı. Motorlar küçülüp daha verimli hale geldikçe, daha gelişmiş makinelere yol açtılar. Metal torna tezgahı düşünün, bu makine artık daha büyük, daha güçlü makineler için daha yüksek kaliteli parçalar üretebiliyordu. Bu, mekanize tekstil fabrikalarına, buharlı gemi gücüne ve sonunda demiryollarına yol açtı.
Bu, yalnızca yerel fabrikaların genişlemesi değil, aynı zamanda coğrafyalar arasında endüstriyel genişlemenin de önünü açtı. Buharlı gemiler ve demiryolları olmadan, Amerika doğu kıyısının yoğun olarak nüfuslu alanlarının ötesine genişlemeye çalışmakta zorlanırdı.
Dramatik sosyo-ekonomik ve kültürel değişim dönemiydi. Günümüzün bilindiği gibi modern kapitalizmi yaratmaya yardımcı oldu. Devrim, 18. yüzyılın sonunda tekstil endüstrisinin mekanizasyonu ile Büyük Britanya'da başladı, ancak kısa sürede tüm Avrupa ve Kuzey Amerika'ya yayıldı. İşletmeler bu yeni teknolojiyi avantajları için kullanmaları gerektiğini hızla anladılar, bu era'da rekabetçi kalmak istiyorlarsa.
1.0 İstenmeyen Sonuçları
Mekanizasyonun yeni çağı ülkeyi yeni, daha yüksek güçlü bir ekonomi ile sağlamış olsa da, bazı sonuçlar korkunç olmuştur. Yeni ulaşım çağı, buharlı gemi ile başladı ve çoğu yük gıda veya insandı. Çiftçiler artık malları nehirler boyunca (1800'ların otoyolları) gönderebiliyorlardı, ancak bu aynı zamanda ulusun iç köle ticaretini de beslemişti, çünkü Mississippi Nehri New Orleans limanından birçok istemeyen yolcuyu ana kara içine getirmişti.
Çalışma alanları ayrıca daha büyük şehirlerde ortaya çıktı ve modern "kentsel" alan yaratıldı. Bazıları yeni bulduğu zenginliği tadında olsa da, çoğu aşılmaz yoksulluğa ve daha önce hiç görülmemiş bir ölçekte dayanılmaz "Yeni Dünya" yaşam koşullarına maruz kalmıştı.
Buhar motoru üretimde bir ilerleme sağlamış olsa da, genel nüfus agrarian ekonomiden ticari üretim ve imalat ekonomisine uzaklaştı. Ton artık ikinci endüstriyel devrim tarafından başlatılacak daha sert dünya için ayarlandı.
Endüstri 2.0: Endüstriyel/Mekanik Devrim
Endüstri 1.0 tek bir spesifik teknolojiye (buhar motoruna) dayanırken, ikinci devrim çelik, petrol ve elektrik tarafından yönetilen çok sayıda endüstrinin yükselişini görecektir.
- yüzyılın sonunun ikinci devrimi dünya çapında yaşamları dönüştürdü. Muazzam fabrikalar inşa edildi, bu da insanların güneşin dışında ve içerde çalışabilecekleri anlamına geliyordu. Elektrik teknolojisinin yeni keşfi, işçi günün güneş doğmadan çok önce başlayacağı ve günbatımından çok sonra devam edeceği anlamına geliyordu.
Yeni makineler ayrıca daha önce hiç olmadığı kadar daha fazla üretmeyi mümkün kıldı, bu nedenle yeni bir tüketimcilik çağı doğdu. Daha önce ataları çoğunlukla ihtiyaç duydukları şeyi satın aldıkları, şimdi ise "istekler" yerine "ihtiyaçlar" satın almaya geçişin bir dönüm noktası olduğunu göreceğimiz bir dönüşüm görüyoruz.
İlk sanayi devrimi ulusumuzun yerel bir ekonomi geliştirmesine imkan verirken, ikinci devrim küreselleşmenin ortaya çıkmasına yol açtı. Bu dönemde, buhar motorlu fabrikaları ve lokomotiflerinin ötesine geçmiş, tüm otomobillere, uçaklara ve hepbirinin gelişmesine izin veren çelik tabanlı altyapıya ulaştık.
Çelik sahneye ilk girdi ve birçok gelecek gelişmeleri mirasında çeliğe borçludur. 1800'ler kalıntısına kadar, demir, alaşım oluş nedeniyle araçlar ve makineler için tercih edilen metal olmuştur ve zaman içinde çeşitli şekillere kolay dönüştürülmesi. Dezavantajı, demirin daha hızlı korozyona ve zaman içinde zayıflamaya yol açan safsızlıklar içermesidir. Çelik, diğer tarafta saflıkları az olan ve zaman içinde zayıflayan alaşımdır.
Çelik 17. yüzyılı kadar erken kullanımdaysa da, Bessemer Sürecine kadar daha saf, daha ucuz ve yaygın olarak kullanılan değildi. Çelik, yaşadığımız endüstriyel dünyayı harfi harfine yaptı. Yollar, köprüler, gökdelenler, arabalar, gemiler, demiryolları, hepsi çeliğin mirasına borçludur.
Petrol (ve bunu temel elementlere rafine etme yeteneği) ikinci sanayi devrimini harfi harfien yakıt alan başka bir kocaman keşifti. Yağlar yüzyıllar boyunca vardı; çoğunlukla hayvansal ve bitki tabanlı. Yağ lambaları Mısır, Yunan ve Antik Roma medeniyetlerini aydınlattı. Bununla birlikte, büyük, karasal, ve derin petrol rezervlerini nasıl kütüphaneleştireceklerini öğrenmiş olsaydık, endüstri uçuş alırdı. 1859'da Pennsylvania Rock Oil şirketi yerden 60 feet aşağıya bir rezerfor vurdu. Bu, delme yoluyla kurtarılan ilk petrol olduğu düşünülmektedir.
Birkaç yıl sonra, John D. Rockefeller, lamba yağını "standardize" ederek ("en azından o noktayı pazarlayarak!") endüstriye fırtına esitti. 1901'e kadar Amerika Birleşik Devletleri'nde 1500 tescilli petrol şirketi vardı. Bu şirketlerin çoğu, bugün nispeten popüler olmayan, Gazyağı ürünü üzerine yapıldı. Gazyağı dünyamızı aydınlatmak için yaygın olarak kullanıldı. Elektrikleşmeden önceki günlerde, gazyağı lambalar her yerdeydi. Rafine olmak daha rafine olduğu için, Gazyağı üretiminin bir yan ürünü benzindi. Başlangıçta atık olarak görülen benzin, kısa sürede petrol şirketlerinin altın kazıdı haline geldi.
Çelik ve petrolin ticarilaştırılmasına paralel, elektrik yararlandırılmasıydı. Thomas Edison (ve hatta Ben Franklin) elektrik düşünülürken, özellikle de elektrikli ışık, ama gerçek öncülerden biri Michael Faraday'di. Faraday ticaret olarak kimyager idi, ama çoğunlukla manyetizm ve elektrik arasındaki ilişkinin keşfedilmesiyle bilinir. Dolayısıyla, güç dönüşümü ve üretim bilimi doğdu.
Elektrik jeneratörleri ilk olarak 1870'lerde ortaya çıktı ve tüm Faraday'ın elektromanyetizm teorilerine dayandı. Elektriği anlamak bir şey idi. Bunu üretebilmek, kontrol edebilmek ve sırasıyla dağıtmak, dünyayı değiştirdi. Esas olarak, bir jeneratördeki hareket elektrik yaratır ve o hareket çeşitli kaynaklardan, hidro, rüzgar, yanmış motor, hemen hemen her şeyden rotör döndürebilen şeylerden gelebilir. Döner rotörü çevirerek yeterince güçlü Watt'ın buhar motoruna geri gidin, zaman ilerledikçe, bu buluş tekrar tekrar ortaya çıkacak.
Tüm bu keşifler/keşifler kendi başlarına oldukça anıtsal olurdu, ama bunlar arasında yaratılan sinerjiler, bizi 20. yüzyıla itmiştir.
Çelik, petrol ve yakıt ile birleştiğinde, ilk benzin motorlu yanma motorunu yarattı. Ayrıca, odası içinde yakıtı ateşlemek için elektrik unsuru da vardı. Bu, daha büyük atılımlar yaratmak için teknolojilerin kombinasyonunun mükemmel bir örneğidir ve ikinci devrim sırasında, daha önce görülmemiş bir hızda başlamıştır.
Bu kombinasyonların bazı çıktıları:
Otomobiller
Asansörler/Gökdelenler
Telgraf ve Telefon
Uçaklar
Perdeler
Delme/Madencilik
Dizel Lokomotifler
Elektrik kendisi, bir ampulü aydınlatmak için saf formdaki bir harika idi, ancak kısa sürede gücü elde ettikten sonra, diğer belirtilen bilim insanları elektronların birçok özelliğini keşfettiler ve elektriğin daha fazla manipülasyonu yoluyla, elektronikler çalışması doğdu.
Elektronikler 1900'lerin başında ve Fleming'in vacuum tube'inin icadından dönüştürülebilir. Bu bize elektron akışını çok az akım miktarına kadar kontrol edebilme yeteneği verdi, böylece çok sayıda elektrikli ev aletleri ve cihazların kapısını açtı. Radyo, TV, bilgisayarlar hepsi o ilk tüpe varoluş borçludur.
Sanayi Devrimi büyük sosyal değişim getirdi, çünkü insanlar artık hayatta kalmak için diğer insanlara o kadar çok bağlı olmak zorunda değildi, bunun yerine makinelere ve kendi becerilerine daha fazla bağlı olabiliyorlardı. Endüstri 2.0, bireyin kendi başına refahı sorumlu olduğu durumdan, şimdi yeni oluşmuş toplumun hem bireysel hem de topluluk ilerlemesi için toplu benliğine bağımlı olduğu yeni bir hareket oldu.
Sonuç olarak gerçek sosyal çifte yoktur, sağlık ve hijyen iyileşmeye başlamışsa, ihtiyaç da alarmlaştırıcı bir oranda yükseldi. Yeni kentsel yaşam biçimi bazı dayanılmaz yaşam koşulları yarattı. Fabrikaların yükselişi, işçilerin yakınında yaşaması gerektiği anlamına geliyordu, dolayısıyla konut yeni imalat merkezlerinin bollaşmasına tepki olmuş ve basitçe işçilerin yaşayacakları yerler olarak görülmüştü.
Bu işçiler sendika ve pek çok vatandaşları koruyan sosyal yapılardan önceydi. Zaman içinde, Polis, Yangın ve Sanitasyon, büyük şehirlerde yaygın departmanlar haline geldi, ancak yalnızca bu şehirler içinde tamamen kaos önlemek için bu tür sosyal müdahalenin artması zorluğundan.
Tıbbi ilerlemeler ayrıca sahneye geldi, ancak yalnızca kalabalık, temiz olmayan yaşam ve çalışma koşullarından kaynaklanan yıkıcı hastalıklar, virüsler ve bakteri enfeksiyonları ile mücadele etme gereğinden.
Bu yeni modern sosyal sistemi oluşturarak ve tüketimi zihni ortaya çıkararak, dünya seismik bir ekonomik değişim başlattı. Artık agrarian/sanatkar toplumu kadar izole değildik; kitle arasında yaşamayı öğreniyordu ve daha önce görülmemiş bir hızda ürünleri tüketiyorduk.
Tüketici ekonomisine geçerek, aynı zamanda ham malzemeleri bitmiş ürünlere daha verimli bir şekilde dönüştürmeyi öğrenerek, Endüstri 2.0, daha hızlı ve genişleyen sıçrama teknolojileri için sahneyi hazırladı.
Endüstri 3.0: Bilgisayar/Dijital Dönüşüm
Günümüz toplumumuzun teknolojiye nasıl bağımlı olduğu hiç bir sır değildir; ama birçok insanın fark etmediği şey, bu bağımlılığın yüzyıllar boyunca gelişiyor olmasıdır. Aslında, bilgi işleme için geliştirilen ilk makineler 300 yıldan fazla önce geliştirilmiştir: 1790'da Thomas Jefferson bir cipher tekerleği geliştirdi. Cipher tekerleği bir kişinin bir dizi 10 sembolü olan bir mesajı kodlamasına izin verdi. Mesajı kodlamak için gönderici, yüzündeki sembollerin her biri için bir anahtar olan bir kelime veya cümleyi bilmek zorundaydı. Aslında, bugün kullanılan elektronik olanlar aksine, bu bir "Bilgisayardı", mekanik bir tane olsa da.
Üçüncü endüstriyel devrim, modern bilgisayarlar etrafında merkezlenmiş ve daha özel olarak analog'dan dijital teknolojiye geçişi. Hareket, görevler için bilgisayarları kullanmayı ve verileri ve bilgileri yönetmek için bilgisayarları kullanmayı temsil eder. Geçiş, İnternet'in tanıtılması ve uyarlanması ile daha keskin bir geçişi alır.
Dijital iletişim, analog'dan farklıdır çünkü bilginin tam kopyaları yapılabilir. Şöyle düşünün - eski bir fotokopi makinesi belgelerin "faksimile"lerini yapar. Ancak, her kopyalar bilgi kaybeder. Kopya kopyalarından yapmış olmanız, ne kastediyorum biliyorsunuz. Sonraki her kopya orijinalden biraz daha bulanık. Dijital ise tüm bir sıfır ve bir dizi. Yani, milyonlarca veya milyarlarca sıfır ve bir bir dizi içinde olsa bile, tam kopyalar yapılabilir. Her sıra kopyalandığı sürece, sonuç tam bir kopyadır. Bu tam kopyaların sonsuza gidebileceği için, bunları iletmek, kaç kez kullanıldığı ne olursa olsun, hiçbir bilgi kaybı ile sonuçlanır.
1960'ların sonlarında dijital çağa hoş geldiniz. Fairchild Semiconductor gibi şirketler 1950'lerin sonunda Silicon Valley'de gelişmeye başlamış olsa da, gerçek dijital devrim, mikroişlemcinin icadı tarafından hızlandırıld

