Amerika'da Azınlık Tarafından Yönetilen Çiftlikler - Ekonomimizi İleri Taşımak

Signed by Heartland Industries•
kenevir tarımı

Sosyal adalet ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki azınlıklar için ekonomik oyun alanını eşitlemek üzerine odaklanılan bu dönemde, azınlık işletmeleri ve özellikle azınlık tarafından yönetilen çiftliklerle ilgili bazı istatistiklerle şaşırabilirsiniz. Düşünebilirsiniz ki, özellikle siyah çiftçiler için ticari fırsatlar son birkaç on yılda artmış olabilir ve ülke olarak artık vatandaşlarımızın rengine bakmaksızın eşit fırsatlara sahip olmak yolunda doğru yolda ilerlemiş olabilirdik…çok daha yanılabilirsiniz.

Bu makaleyi araştırırken, bazı şok edici ve üzücü rakamlar buldum. 1920'de siyah çiftçiler tarafından yönetilen çiftlikler sayısı 1 milyondan az idi, tam olarak 925.710 adetti. Çoğu Amerikalıdan oy alsam, kesinlikle bu sayının son 100 yılda belki ikiye katlandığını ya da hatta üçe katlandığını düşünürdük. Ancak, siyah tarafından yönetilen çiftliklerin gerçek sayısı azalmıştır.

100.000 ya da belki 200.000 kadar düştü mü? Bunun çok yakınında bile değil. Bugün Amerika'da 50.000'den daha az çiftlik siyah tarafından yönetilmektedir. %95 azalış!

Bu, sadece %1,4 Amerikan çiftçisinin siyah ya da Afrika kökenli Amerikalı olarak tanımlandığı anlamına gelir. Daha da endişe verici olan ise, tüm çiftlik satışlarının %0,5'inden daha azını temsil etmeleri, çiftlik başına çok daha az arazi sahibi olmaları ve geleneksel muhasirlere kıyasla net zarar yaşama olasılıklarının daha yüksek olmasıdır.

Bu nasıl mümkün olabilir diye sorabilirsiniz? Sonuçta, eşit haklar hakkında mevzuat çıkardık, küçük iş gelişimini teşvik ettik ve çiftçileri desteklemeye ve yardımcı olmaya yönelik sayısız program oluşturduk. Daha fazla azınlık işletmesi ve çiftliği olmalı. Azınlıklar için oyun alanını eşitlemeye bu kadar odaklanmış bir ülke, eğrinin bu kadar gerisinde nasıl kalabilir? Biz aynı soruları sorduk ve işte öğrendiklerimiz.

Siyah Çiftçilerin (ve her zaman) Daha Az Fırsatı Vardır

Tahmin edebileceğiniz gibi, çiftlik arazisinin mülkiyeti, çiftlik serveti ile doğrudan ilişkilidir. Bir çiftçi ne kadar çok arazi sahibi olursa, o kadar çok üretim, gelir ve kâr sağlayabilir. Ayrıca arazi mülkiyeti, finansman ve kredilendirme ile doğrudan ilişkilidir, çünkü arazi tipik olarak teminat için kullanılır (ev öz kaynağı kredileri hakkında düşünün!).

Genel istatistikler bize 1900'lerin başında çiftlik arazisinin yaklaşık %5'inin siyah çiftçiler tarafından sahip olunduğunu söyler - genel nüfus oranından çok daha küçük bir yüzde, ancak alarmist bir şekilde, bu sayı son 100 yılda azalmıştır - çarpıcı bir şekilde! Bugün, çiftlik arazisinin yalnızca yaklaşık %1'i siyah çiftçiler tarafından sahip olunmaktadır. Başarılı ve karlı bir çiftçi olmanın en önemli unsuru renkli olan insanlara karşı çok ağır bir şekilde eğilmiştir.

USDA'ya göre, siyah tarafından yönetilen çiftlikler ayrıca sübsidiler açısından çok daha az alırlar - ortalama bir çiftliğin yaklaşık %50 oranında daha az. Daha düşük karları ve genel geliri, ortalama Amerikan çiftliğinin çok altındadır. Bu sadece bugünün etkisidir; sorunlar birkaç nesil geriye gider.

Homestead Yasası ve Morrill Land Grant Yasası her ikisi de 1862'de geçmiş ve ilerlemenin o zaman başlaması gerektiğini düşünebilirsiniz. Ancak, 14. Değişiklik 1868'e kadar geçirilmemiştir, yani pek çok siyah vatandaş önceki Yasalardan yararlanamıyordu. Eğer köle olarak kategorize edildiyseniz, arazi satın almak çok zordu ve eğer satın alırsanız, bunu mirasçılarına bırakamazsınız. Buna karşılık, arazi mülkiyetinin (ya da bunun eksikliğinin) kuşaklararası bir sorunu yaratılmıştır. Ocak 2021'de var olan Justice40 Girişimi biçiminde ufukta bir miktar umut vardır.

Justice40 Girişimi

Justice40 girişimi, federal iklim yatırımlarının en azından %40'ının yoksulluk ve kirlilik tarafından en çok etkilenen ileri hat toplulluklarına doğrudan gitmesini sağlamak için yeni bir öneridir. Irksal adalet ve eşitliğe merkez alan bir hesap verebilirlik çerçevesinin bu yatırımları yönlendirmesini sağlamaya kararlıdır. Girişim, hükümet kurumları arasında yönlendirilir ve azınlık popülasyonlarına kirlilik, iklim, finansman, mesleki ve çevresel nedenleri ile ilgili programlar için fonlar yönlendirir.

Kuruluşun birkaç hedefi vardır:

  1. Yeni çiftçiler ve çiftlik işletmelerini ölçeklendirmek isteyen kişilere kaynaklar sağlamak.

  2. Tarıma girmek isteyen ancak arazi ya da sermayeye erişimi olmayan kişilere kaynaklar sağlamak.

  3. Tarıma ilgi duyan ancak nereden başlayacaklarını bilmeyen kişiler için bir ağ sağlamak.

  4. Azınlık tarafından yönetilen çiftliklerin sayısını 5 yıllık bir dönemde %10 oranında artırmak.

  5. Çiftçilerin satış yapabileceği çevrimiçi bir pazar oluşturmak.

USDA'nın birkaç ön cephe üzerinde girişimde büyük bir hissesi vardır: iklim değişikliği, rejeneratif tarım ve ülke genelinde azınlık tarafından yönetilen çiftliklerin sayısını artırma hedefi. Programın hedefi, Amerika'da azınlık tarafından yönetilen çiftlikleri gereken çok ihtiyaç duyulan destek almaktır.

Neden Azınlık Tarafından Yönetilen Çiftlikleri Desteklemek Önemlidir?

Pekâlâ, Amerikalı olarak, işletme, borsa ya da tarım olsun, tüm vatandaşlar için eşit bir oyun alanı istediğimiz aşikârdır. Azınlık tarafından yönetilen çiftliklerin Amerika için neden iyi olduğunun bazı nedenleri şunlardır: genellikle küçük, kırsal işletmelerdir ve yerel bir topluluğa sağlıklı gıda sağlarlar. Ayrıca yerel iş fırsatları sağlarlar ve toplum gelişimini teşvik ederler. Siyah tarafından yönetilen çiftlikleri sadece Afrika Amerikalılar için iyi olduğunu düşünmemelidir. Ayrıca Amerikan "toplulukları" bütün olarak fayda sağlarlar.

Siyah tarafından yönetilen çiftlik, Amerika'daki ekonomik bağımsızlığın son kalelerinden biridir. Çiftlik, özgürleştirmeden uzun zaman önce mirasımızın ayrılmaz bir parçası olmuştur. Sadece Afrika Amerikalıları'nın daha önce hiç bilmedikleri finansal özgürlüğe ulaşabileceği bir yer değildir, aynı zamanda çocuklarımıza eski değerlerin neler olduğunu ve bunlara nasıl saygı gösterileceğini öğreten bir yerdir. Yine, kuşaklararası faydalarına geri dönüyor, sadece finansal değil, sosyal ve duygusal faydalar da sağlıyor. Bu çiftlik faydalarının çoğu "yerel olarak" hissedilir.

Son 20 yılda Amerika'da "çiftlikten masaya" operasyonlarında büyük bir canlanış yaşanmıştır ve son iki yılda daha da yüksek bir artış! Karşılaştığımız pandemi, karmaşık tedarik zincirimize büyük stresler getirmiştir, çoğu zaman çok karmaşık oldukları için…onlar karmaşıktır! Bu nedenle, özellikle yerel popülasyonlar için yetiştirilen gıda hızla popülarite kazanmaktadır.

Yerel Olarak Sahip Olunan ve Yönetilen (ve çoğu zaman Organik)

Son birkaç yılda "yerel"de düşünme artışını gördük. Tatillerimizden (veya istersen tatil kalanlarınızdan) aile yemeğine ve hatta bu gıdayı yerel çiftlik pazarından almaya kadar. Evde daha yakın kalıyoruz ve yerel işletmelere daha sık bakıyoruz. Yerel çiftlikler en taze ürün, et ve hayvancılığı doğrudan tarlalardan ve süt ürünlerini ineğe yakın bir şekilde sağlarlar.

Henüz yerel olarak yetiştirilen / yükseltilen ürünleri satın almanın faydalarından ikna olmadıysanız, bunu düşünün. Yerel bir üreticitfrom organik ürünler alma olasılığınız daha yüksektir. Organiği neden düşünmelisiniz, işte bazı nedenler:

– Organik gıda, zararlı pestisitler ve kimyasallar kullanılmadan yetiştirilen

– Organik gıda, geleneksel gıdadan daha besleyicidir

– Organik çiftçilik çevre için daha iyidir

– Organik ürün satın almak yerel çiftçileri desteklemeye yardımcı olur

Yerel olarak yetiştirilen ürün, her yerde mevcut olan en tazesidir. Sebzeler, meyveler, çilek ve diğer mahsuller, masanıza teslim edilmeden sadece saatler öncesinde toplanırlar. Sürdürülebilir, çevreye duyarlı bir şekilde yetiştirilen bu lezzetlerin üzerine pestisit ya da kimyasal bulamayacaksınız çünkü bunlara ihtiyaç yoktur.

Çiftliği Sosyal ve Çevresel Olarak Sorumlu Yapan Nedir?

Birleşmiş Milletler, sürdürülebilir çiftçiliği "toprak, su, hava ve yaşamları için araza bağlı olan hayvan ve bitki hayatı da dahil olmak üzere doğal kaynak tabanının sağlığını koruyan bir çiftçilik yöntemi" olarak tanımlar.

Sürdürülebilirliği ölçmek için birçok yol vardır. Bir yol, arazi biriminin ne kadarına yiyecek üretildiğine bakarak sürdürülebilirliği ölçüştür. Sürdürülebilir çiftlikler, sürdürülebilir olmayan çiftliklere göre arazi biriminin başına daha fazla yiyecek üretirler.

Sürdürülebilirliği ölçmek için başka bir yol, çiftçilerin arazi biriminin başına ne kadar para kazandığına bakmaktır. Sürdürülebilir çiftlikler, pestisitler, gübreler ve diğer girdiler konusunda daha az para harcadıkları için, sürdürülebilir olmayan çiftliklerden arazi biriminin başına daha fazla para kazanırlar.

Daha sürdürülebilir çiftçilik uygulamalarını teşvik etmek için önlemler alınmakta ve bu, ulusun siyah çiftçileri için daha önemli olamaz. Neyse ki, bu alanda bir umut ışığımız var.

P. J. Haynie, Çiftçilik Başarı Hikayesi

Bu hikaye için hazırlanırken, en yeni endüstri ortağımız Keith Moore ile konuşuyorduk. Keith, KDM & Associates'i yönetir ve Washington, DC'deki Azınlık İşletme Geliştirme Ajansı (MBDA) ile doğrudan bağlantılıdır. Keith enerji dolu, zekâlı ve tutkulu. Keith ile bir çağrıda olduğum birçok fırsatı düşünebiliyorum ki aynı anda diğer toplantıları yönetiyor/katılıyor! Onun çeşitli web toplantı odalarına tıkladığı, telefonunu kulağına tuttuğu ve tüm bunları izleme başarısını gösteren hayaller görüyorum. Onun workaholik diyebilecek kadar ileri gitmem, ancak söyleyebilirim ki adamın başarmak istediği çok şeyi vardır.

İlk toplantımızda, Amerikan çiftlikleri tarafından azınlık mülkiyetini hızlandırmak hakkında tartışırken, Keith bana P.J. Haynie'yi kontrol etmemi söyledi. Onun hakkında hiç duymadığım için, herhangi bir yazarın yaptığı gibi, hemen onu Google'da aradım. Bulduğum şey, Bay Haynie'nin çiftçilik topluluğunda çok saygılanmış bir yıldız olduğuydu.

P.J.'nin aslında Phillip J. Haynie III olduğunu ve bir Phillip J. Haynie IV olduğunu öğrendim! Görmek gerekirse, P.J. (III) beşinci nesil çiftçidir (kuşaklararası başarı şeyini hatırla!) ve Virginia ve Arkansas'ta işletmeleri vardır. Soya fasulyeleri ila tatlı patates olmak üzere çeşitli mahsuller yetiştiriyor. P.J., Ulusal Siyah Yetiştirici Konseyi'nin (NBGC) başkanıdır - çiftçiler tarafından yönetilen, siyah sıra mahsulü çiftçilerinin verimliliğini, üretkenliğini ve sürdürülebilirliğini iyileştirmeye adanmış bir kuruluş.

P.J. açıkça Amerikan siyah çiftçisini geliştirmek için tutkuludur, ancak tutkusu genel olarak rejeneratif çiftçilik teknikleri aygıt kalite bulgularına da uzanır. Virginia Tech Üniversitesi mezunu, tarımsal bilgisi ve deneyimi hem kitaplardan hem de tarlalardan ileri gider. Kaplama mahsullerinden düşük / hiç-til uygulamalarına kadar, P.J. verimini artırıyor, toprak sağlığını iyileştiriyor ve işlem sürecinde sürece zararlı otmücün ve pestisitleri daha az kullanarak karbon ayak izini düşürüyor.

P.J.'nin Virginia çiftlik arazisi "Northern Neck" olarak bilinen bir alanda bulunmaktadır. Chesapeake Körfezi'ne çıkan, güneyde Rappahannock Nehri ve kuzeyde Potomac Nehri ve komşu Maryland eyaletine sınır olan bir arazi parçası. Körfez'e bu kadar yakın olduğu için, yerel çiftliklerin akışı kesinlikle istiridye, ıstakoz ve elbette mavi yengec için bilinen bu kristal suların içine gidebilir. Rejeneratif uygulamalara bağlı kalarak, P.J. sadece arazisini daha iyi bakım yapmaz; çevre tarafından ve su kaynakları da daha az kimyasal akışından faydalanır.

Hikaye, P.J.'nin (üniversiteden sonra) bir emtia brokerinin ofisinde çalıştığını ve ailesinin çiftliğinin belada olduğu haberini aldığını söyler. Arabasını topladı, eve geldi ve o ve babası (P.J. II) işleri düzeltmeye çalışmaya başladılar. O günden beri, Haynies bir koleksiyon gelişen aile çiftliklerini yönetiyorlar. Yerel çiftlik düzeyinde başarı yaşadı ve ben de ulusal düzeyde başarılı olacağını düşünüyorum.

Sırada Ne Var?

Kim olursanız olun, çiftçilik zor bir meslektir. Annelik tabiatının insafına bağlısınız ve her yıl en kötü mahsul başarısızlığı ya da en iyi bol mahsulu getirebilir. Ancak her yıl belirsizlik getiriyor ve oyun kuralı size karşı konabilir, insurmountable. Eşit bir oyun alanını teşvik etmek, toplum olarak yapabileceğimiz en azıdır.

Siyah çiftçi için eşitsizlikler 150 yıldan fazla geriye gider, ancak Keith Moore ve P.J. Haynie gibi insanlar bu durumda, umut vardır. Başarılı çiftçilik ve yorulmaz savunuculuk yoluyla, bu belayı uyarıyorlar. Yapılacak çok şey var, ancak P.J. gibi çiftçiler, NBGC, KDM ve MBDA gibi örgütler davayla mücadele ediyorsa, iyimser olmak için nedenimiz var.

Bize katılın ve kenevir dünyasını yaratıyoruz.

-- Heartland Team

Contact

Get In Touch

Talk to our materials science team — replies within one business day.

Heartland office locations: Detroit, New York, and Paris.DetroitNew YorkParis
Get in touch