Geleceğin Plastikleri Hakkında Nihai Rehber Bölüm 4 - Biyoplastikler

Signed by Heartland Industries•
geleceğin plastikleri

Biyoplastikler, tamamen yenilenebilir kaynaklardan yapılan yeni bir plastik türüdür. Bu e-kitabın daha sonraki bir bölümünde odaklandığı biyo-tabanlı katkı maddelerinden farklı olarak, biyoplastikler bitki materyallerinden yapılmıştır ve ortama herhangi bir olumsuz etki bırakmadan ayrışırlar. Biyobozunur ve kompostlanabilir oldukları için, geleneksel plastiklerimizden farklı olarak mikroorganizmalar tarafından hızla parçalanabilirler.

Biyoplastikler mısır, soya, buğday, şeker kamışı veya kenevir gibi birçok yenilenebilir kaynaktan yapılabilir. Geleneksel plastikler gibi birçok sera gazı üretmeden veya fosil yakıtları kullanmadan üretilirler. Bazı özel biyoplastikler çevrede çok hızlı bir şekilde ayrışabiliyor, ancak bundan dolayı, dayanıklılıkları petrokimya-tabanlı plastiklere kıyasla zayıf olmuştur. Buna daha yüksek maliyetler eklenince, bu "saf" biyoformülasyonlar için daha yavaş bir benimseme döngüsü ortaya çıkmıştır.

Biyoplastikler, tamamen yenilenebilir kaynaklardan yapılmış olduğu için, ekolojik açıdan uygun malzemelerin ve genel olarak plastiklerin geleceği olabilir. Hafif, ısıya dayanıklı, su geçirmez, esnek olabilirler ve hatta kontrollü koşullar altında geri dönüştürülebilirler.

Bunlar ayrıca çeşitli farklı endüstrilerde ürün oluşturmak için kullanılabilirler ve çevre dostu olmalarının yanı sıra, biyoplastikler az toksik materyallerle yapıldıkları için kendileriyle ilişkili birçok sağlık yararına da sahiptirler. Qualityinspection.org'a göre fark, çevre üzerinde yağ-tabanlı kuzenlerinin sebep olduğu aynı düzeyde hasara neden olmamasıdır. Örneğin, hepimiz mikropla-stiklerin hayvan yaşamına verdiği hasarı duymuşuz. Biyoplastikler organik materyallere dayandığı için, petrokimya-tabanlı kuzenlerinin içerdiği aynı zararlı kimyasalları içermezler.

Biyoplastikler çevreyi bu kadar sert bir şekilde etkilemiyorsa, harika bir alternatif olmalıdırlar. Biyoplastiklerin kutlanacak birçok etkileyici avantajı vardır. Ancak bazı ödünleşimler de mevcuttur.

Biyoplastikler hala oldukça pahalıdır ve yağ-tabanlı muadillerine kıyasla bugün o kadar uygun değildirler. Aslında, PE veya PET gibi önemli konvansiyonel plastiklerden genel olarak iki veya üç kat daha pahalıdırlar ve üretileri düşük verimle engellenir. Yine de, biyoplastiklerin üretiminin gelecek yıllarda hızlı bir oranda artması beklenmektedir.

Bazı biyoplastikler, zayıf mekanik özellikler nedeniyle geleneksel plastiklerden daha kısa bir yaşam döngüsüne sahiptirler. Poliaktik asit (PLA) ve polihidroksialkanoat (PHA) gibi biyoplastikler sıklıkla bakkaliyede plastik ürünleri değiştirmek için kullanılırlar, ancak bunların kusurları vardır. PLA, soğutulması gerekmeyen gıdaları ambalajlamak için önerilir, ancak yağ-tabanlı plastiklere kıyasla daha kısa bir ömre sahiptir. Bazı alg-tabanlı biyoplastikler çok hızlı bozunurlar, çünkü çok yüksek oranda biyobozunurdurlar.

Biyoplastiklerin küresel ölçekte benimsenmesi harika sesler geliyor, ancak bazıları tamamen geri dönüştürülebilir değildir. Bir endüstriyel kompost tesisinde işlenmedikçe, biyoplastikler iklim değişikliğine katkıda bulunan metan gazı yayılan depo alanlarında bitecektir. Yerel makamlar bu tesisin yokluğunda, 'yeşil' biyoplastik normal çöplerle bertaraf edilebilir. Genel amaçlı depolarda atıldığında, düzenli olmayan biyobozunur plastiklerden daha kolay bozunmazlar.

"Ev-kompostlanabilir" biyoplastikleri sertifiye etme çabaları devam etmektedir. Avusturya'da plastiklerin ev kompostlaması ile deneyler yapıyorlar ve dikkatli olmayı tercih ediyorlar, endüstriyel kompostlamadan iki kat daha uzun süreye izin verilen yönergeleri veriyorlar ve çok daha düşük sıcaklıklarda. Ancak yazı yazıldığı sırada, ABD'de böyle bir program yoktur.

Selüloz: Organik (ve Orijinal) Biyoplastik

Selüloz, 1838'de Fransız kimyager Anselme Payen tarafından keşfedilmiş, bitki maddelerinden izole etmiş ve kimyasal formülünü belirlemiştir. İlk başarılı termoplastik polimer olan selüloidler, 1870'te Hyatt Manufacturing Company tarafından selülozu üretmiştir. Rayon ve selofan 1890'larda geliştirilmiştir. Selofan 1912'de icat edilmiştir. Hermann Staudinger, 1920'de selülozun polimer yapısını belirlemiştir.

Selüloz, bitkide bulunan doğal bir polimerdir ve bundan dolayı, Dünya'da en bol bulunan organik bileşiktir. Plastik yapımında kullanılabilen bir karbohidrattır ve yenilenebilir bir kaynak olması (fosil yakıtlardan farklı olarak) çevremize bir tehdit değildir.

Aslında, etrafımızda gördüğümüz doğal dünyanın çoğunluğunun yapı taşıdır:

  • Pamuk %90 selülozundan yapılmıştır.
  • Ahşap %40-50 selülozundan yapılmıştır.
  • Kenevir %70 selülozundan yapılmıştır.

Gezegenindeki her plastik ve reçine bir polimerdir. Basitçe söylemek gerekirse, polimer sadece tekrarlayan alt birimlerinin (monomerler) bir dizisidir. Bu tekrarlayan birimler polymerizasyon adı verilen bir işlem aracılığıyla birbirine bağlanırlar, ancak polimerler için kullanılan orijinal malzeme selüloz idi. Bununla birlikte, polimerler Payen'in selülozun izolasyonundan çok önce vardı; gördüğünüz gibi, selüloz her yerdedir.

Selüloz gezegende en bol bulunan polimerlerden biri olmasına rağmen, bugün bu gezegendeki çoğu plastik petrolyumdan sentezlenmiştir. Aslında, en büyük petrol şirketlerinin çoğu aynı zamanda en büyük plastik üreticileridir. Bu, plastik yapma sürecinin çevre için iyi olmadığı anlamına gelir.

Bu polimerler nasıl oluşturulduğunu ve yaşadığımız gezegende ne tür bir etki yaptıklarını araştırmaya başlamamız gerekir. Daha çevre dostu bir topluma doğru ilerlediğimiz için, selüloz-tabanlı (aynı zamanda nişasta ve protein-tabanlı) polimerlerine plastik üretimindeki darboğazın potansiyel bir çözümü olarak bakmaya başlamamız gerekir.

Biyoplastikler ve Biyo-Tabanlı Katkı Maddeleri

Plastiklerde biyopolitikaya girmeden önce, bazen karıştırılan iki terimi tartışalım - Biyoplastikler ve Biyo-tabanlı Katkı Maddeleri (plastikler için). Amerika'daki petrol sorunları hızla plastik sorunlarına dönüşür çünkü bugün tanıdığımız tüm plastikler petrol-tabanlıdır. Ancak çoğu insanın bilmediği şey, orijinal polimerler ve plastiklerin petrol-tabanlı olmadığıdır.

Kauçuk (18. yüzyılda keşfedilmiş) ve selüloz (19. yüzyılda keşfedilmiş) gibi organik polimerler, insanların yağ ortaya çıkmadan önce şeyler inşa etmesine yardımcı olan biyo-tabanlı materyallerdi. 1920'ler ve 1930'lara kadar yağ-tabanlı plastiklerin keşfedilip kullanılması değildi.

Serbest pazar, çok düşük bir fiyatla büyük bir arzı olması nedeniyle yağ-tabanlı plastikleri seçti. Maliyetlerini düşürmeye her zaman çalışan üreticiler, bu petrol-tabanlı plastikler biçiminde ucuz hammaddelerden oluşan tedarik zincirinin zorlanmasıyla etkilendiler.

Artık 100 yıl sonra, üretim kökten değişmiştir. Tüketici talebi, tüm üreticileri ve endüstrileri daha sürdürülebilir bir geleceğe doğru itiyorsa. Bu, üreticileri ve hammadde tedarikçilerini, ürettikleri ürünlere biyo-tabanlı materyalleri nasıl dahil edeceklerini bulmaya çalışmaya neden olmaktadır. Biyo-tabanlı plastikler bir düzine veya daha fazla farklı yerlerden yapılabilir:

  • Selüloz-tabanlı plastikler – keten, jüt, kefen, sisal, kenevir ve ağaçlar gibi materyaller.
  • Protein-tabanlı plastikler – soya, süt, kazevin ve diğer protein açısından zengin emtialar.
  • Nişasta-tabanlı plastikler – mısır nişastası, patates nişastası ve diğer nişasta türü materyaller.
  • Diğer biyokütle türleri – şeker kamışı, mısır ve diğer biyolojik atık materyaller.

Biyo-tabanlı Katkı Maddeleri ise, tipik olarak, polimerlik özellikleri vardığı, durabilite, dayanıklılık, kimyasallar veya ısıya karşı direnç ve esneklik gibi daha kullanılabilir özelliklere sahip plastikler oluşturmak için temel reçinelerle karıştırılan kimyasal maddelerdir. Biyo-tabanlı katkı maddeleri, polimer reçinelerine dayanıklılık, esneklik, darbe direnci, kalıplama ve hatta şeffaflık veya renk gibi eşit kaliteleri vermek için eklenen reaktif bir bileşendir.

Ana fark, biyo-tabanlı katkı maddeleri plastiklerde, plastiklerin biyobozunurluğunu büyük ölçüde artıran ve karbon ayak izini azaltan yağlar gibi diğer katkı maddeleri değiştirmek için kullanılabilmesidir. Tipik olarak, biyo-tabanlı katkı maddeleri, geleneksel muadillerinden çok daha sürdürülebilirdir ve doğada "daha yeşil" olarak kabul edilirler.

Bildiğimiz gibi, bugünün plastikleri ve kauçukları çoğunlukla sentetik (petrol-tabanlı) polimerlerdir. Bu polimerler her birinin farklı kimyasal özellikleri vardır, bu da onlara belirli performans karakteristikleri verir.

Daha önce öğrendiğimiz gibi, selüloz en bol organik polimerdir ve bugün yetiştirilen birçok üründe de bulunabilir. Selüloz-tabanlı polimerler protein ve nişasta-tabanlı polimerler gibi gıda üretimimizi azaltmadığı için, büyük ihtimalle biyo-beslenme seçimi haline gelecektir.

Bugün Biyoplastiklerin Durumu

Bu cevap bugün, on yıl sonra olabileceğinden farklıdır. Gerçek şudur, plastikler pazarı önceden belirlenmiş ilişkiler ve tedarik zincirlerine sahiptir. Bu pazarda çalışmak isteyen herhangi bir şirket, onlarla rekabet etmek yerine bu tedarik zincirlerine ve ilişkilerine nasıl hizalayacağını anlamak zorundadır. Bunu anlamak için plastikler endüstrisine düzine telefon görüşmesi yaptık.

Şu anda, güvenilir bir biyoplastik tedarik zinciri yoktur. PLA, PHA ve biyo-tabanlı polietilen gibi reçineler plastik pazarındaki küçük siloların içinde mevcuttur. Maalesef, bunlar pahalı alternatiflerdir ve çok az ilgi çekmiştir. İşte tamamen biyomalzemelerden yapılan plastiklerin bugün ana akım haline gelmesini engelleyen birkaç engel.

  • Önemli sermaye yatırımı. Kenevirimi biyopolimerlerine dönüştüren ve daha sonra ölçekte plastik haline getirilebilen bir kimyasal üretim tesisi inşa etmek en az 9 haneli bir yatırımdır.
  • Geleneksel plastikten daha pahalıdır. Biyoplastiklerin daha az arzı, daha az talebi ve daha yüksek fiyat noktaları vardır. Bu, üreticilerin hammadde tedarik zincirlerine en düşük maliyetle dayandığı bir emtia pazarında sorunludur.
  • Zaman. Zaman. Zaman. Güvenilir bir tedarik zinciri olmayan biyopolimerler üzerinde yapılması gereken test miktarı, sonucun kesinliği olmaksızın yıllar R&D testi anlamına gelir. Biyopolimerler için ürün geliştirme süreci en az birkaç yıldır.

Birçok insan herkesin yarın biyoplastik istediğini varsayar. Maalesef, ölçekte biyoplastikleri üretmek ve dağıtmak kolay değildir. Şirketlerin biyo-tabanlı materyalleri ölçekte plastik haline dönüştürmeye çalışmasının yolunda birçok engel ve pazar koşulu vardır. Bu, pazarın çoğunluğunun yakın gelecek için petrol-tabanlı plastiklerden oluşacağı anlamına gelir.

Biyoplastiklerin Geleceği

Gelecekte aynı hacim üretmek için daha az plastik gerekli olacağı gerçeğidir, bunun da biyoplastiklerin eklenmesi sayesindedir. Değiştirdiğimiz materyaller, üretmek için çok yüksek karbon ayak izlerine sahiptirler.

Biyoplastiklerin pazar potansiyeli muazzamdır! Toplam adreslenebilir pazardaki (TAM), dünyada kullanılan 500 milyar+ plastik pounddur. Biyoplastik üreten şirket için toplam adreslenebilir pazardaki, önümüzdeki birkaç yıl içinde bu geçişi yapmak isteyen bir avuç üreticinin olmasıdır.

Lego, 2030 yılına kadar tüm ürünlerinin biyo-tabanlı reçineleri kullanmak istedikleri konusunda söylemesi gereken birkaç şirketten biridir. Bu harika bir sürdürülebilirlik yönergesi olmasına rağmen, hala uzak bir şey.

Biyomalzemelerden türetilen plastik, önümüzdeki 10-20 yıl içinde kaçınılmaz olarak gerçekleşecektir. Kademeli olarak, kimyasal dönüştürme tesisleri çevrimiçi olacak ve üretimde daha verimli hale gelecek - bu da maliyetleri düşürecektir. Bazıları başlangıçta başarısız olabilir, ancak harika teknolojiye sahip olanlar ve sadık bir müşteri tabanı oluşturanlar yaşamaya devam edecek ve geleceğin plastiklerini sürüteceklerdir.

Kenevir dışında bir dünya yapmaya biz Heartland ile katılın.

-- Heartland Team

Bölüm 3

Bölüm 5

Contact

Get In Touch

Talk to our materials science team — replies within one business day.

Heartland office locations: Detroit, New York, and Paris.DetroitNew YorkParis
Get in touch